„Policjanci bez munduru” Katarzyny Puzyńskiej to książka, którą czyta się jak kryminał – tylko że bohaterowie nie mają czasu na literackie zwroty akcji, bo muszą gonić złodziei, rozpracowywać gangi i tłumaczyć się przełożonym. A przy tym opowiadają o swojej pracy tak szczerze, że momentami można się śmiać, płakać i… trochę bać. Książka jest zbiorem wywiadów z policjantami kryminalnymi, CBŚ, medykiem sądowym i psychologiem policyjnym. Wątki się przeplatają bo jest to nieuniknione, żeby jakiś policjant nie wspomniał np. o relacji z prokuratorem czy medykiem robiącym sekcję. Książka jest autentyczna, są odniesienia do prawdziwych sytuacji, do wydarzeń historycznych i pokazuje, że policjant to nie Batman, który rozwiąże każdy problem, ale musi każdego dnia mierzyć się z nową sytuacją i walczyć  – często bardziej z biurokracją niż z przestępcami.

Joanna Czapczyk